*تا سحر...*

                                                 جانمازم را می گذارم لب چشمه                  
                                                      می نویسم لب رود
                                               و دعا با رخ امواج سحر می خوانم
                                                  می نویسم بر لب قبله ی ایمان
                                                  و کلام ابدی را به رخت می ریزم
                                        وتمام دردهایت را به یک لحظه ی نور می فروشم
                                         و تو از انعکاس تصویر محبت در آینه ی فطرت ها

                                                   تا سحر می خوابی
 

                                                          *بدون تو*

                                                        زندگی جریان دارد                    
                                                حتی اگر تو به من دروغ بگویی
                                                     آسمان هنوز آبی است                    
                                          حتی اگر تو دیگر هیچ وقت به من نخندی
                                                     خورشید تا ابد می تابد                  
                                             حتی اگر هیچ وقت حقیقت را نیابم
                                              نفسم بار دگر در حنجره می پیچد                   
                                               حتی اگر این بار برای تو نباشد
                                         بار دیگر صبح و سلامش را من می بینم                  
                                      ولی این بار نه به امید حرف های نیلوفری تو!